Op de nieuwjaarsreceptie van de vzw Gent, Stad in Werking gaf ondervoorzitter Rudy Coddens de aftrap van wat op het vlak van werkgelegenheid een druk jaar belooft te worden. Gent, Stad in Werking is een vzw die verschillende organisaties, betrokken bij het stedelijke arbeidsmarktbeleid, samenbrengt op een gemeenschappelijk beleidsplatform. Bovendien ontwikkelt de vzw tal van acties die de werkgelegenheid in onze stad duurzaam moeten stimuleren.

“Een gedegen arbeidsmarktbeleid voorziet in preventie – ook in crisistijd, vooral in crisistijd” waarschuwt Rudy. “Dat kan door in te zetten op een gekwalificeerde onderwijsuitstroom. Met een kwalificatie kom je op de arbeidsmarkt immers veel sterker voor de dag, wat je kansen op werk natuurlijk gevoelig verhoogt.” Toch zijn er nog te veel (sociaal zwakkere) jongeren die de schoolpoort zonder diploma achter zich dichttrekken. In crisistijd komen deze jongeren nog sneller dan anders in de structurele werkloosheid terecht, ondermeer omdat ze worden weggedrukt door hun gekwalificeerde collega’s, maar ook omdat ze te weinig zinvolle vaardigheden ontwikkelden. Daardoor zijn ze te beperkt inzetbaar zijn op een steeds krappere, en tegelijk veeleisender arbeidsmarkt.

Mede onder impuls van Rudy maakt Gent, Stad in Werking een topprioriteit van onderwijskwalificatie. Door jongeren, die om diverse redenen op school afhaakten, en toegaven aan de spijbelverleiding, via de vrijetijdsnetwerken van die jongeren terug te brengen naar de schoolbanken. Gent, Stad in Werking en de Stad Gent sloegen daartoe de handen in elkaar met het OCMW-Gent, dat in samenwerking met de vrijetijdswerking van vzw Jong zal pogen een aantal van de minst kansrijken terug te leiden naar school, of “warm” over te dragen naar de VDAB of het OCMW. Met vzw JES werd – met het oog op de creatie van zogenaamde “jongerencompetentietrajecten” – een gelijkaardig initiatief opgezet.

2010 moet een jaar worden van ambitie. Ambitie om de crisis om te buigen in nieuwe welvaart. Onderwijs zal daarbij haar emancipatorische rol blijven opnemen. Niet in laatste instantie ten aanzien van de zwaksten in onze samenleving.